مواردی که در بتن اصلاح شده با پلیمر باید رعایت نمود

بتن اصلاح شده با پلیمر ، بتن هایی هستند که برای بهبود برخی خواص آنها از ترکیبات پلیمری استفاده می شود.

نکات بتن های اصلاح شده با پلیمر :

الف) در هنگام مخلوط کردن اجزای بتن ، پلیمرهای آلی به مخلوط اضافه می شوند. پلیمرهای آلی از مولکول هایی تشکیل شده اند که مونومر نامیده می شوند و واکنشی که مونومرها را ترکیب می کند به پلیمریزاسیون موسوم است. معمولا پلیمرها به صورت محلول در آب تولید می شوند که به آنها لاتکس گفته می شود. هر چند تنوع در لاتکس ها زیاد است اما فقط آن موادی که به صورت خاص برای سیمان پرتلند فرموله شده اند برای ملات و بتن مناسب می باشند. هر یک از انواع لاتکس ها می تواند خواص معینی از ملات و یا بتن را تغییر دهد. با استفاده از مونومرهای مختلف مانند استایرن ، بوتادین و اکریلیک می توان لاتکس از یک نوع ، اما با خواص متفاوت تولید کرد. بنابراین هر نوع لاتکس دارای کوپلیمرهای مختلف است. لاتکس ها می توانند بعضی از خواص ملات یا بتن را بهبود بخشند اما تغییر در خواص ، به نوع لاتکس مصرفی بستگی دارد. به طور کلی لاتکس ها ، مقاومت سایش ، مقاومت های کششی و خمشی ، مقاومت در مقابل یخ زدگی و آب شدن بتن را افزایش می دهند و نفوذپذیری ، مدول الاسیسیته و جمع شدگی بتن را کاهش می دهند.

ب) کاهش مدول الاسیسیته ناشی از مصرف لاتکس ها در ملات یا بتن ، منجر به کاهش تنش ها به دلیل اختلاف کرنش های حرارتی و جمع شدگی می شود و تمایل بتن به ترک خوردگی کاهش می یابد.

پ) مصالح مصرفی برای ساخت ملات یا بتن اصلاح شده با لاتکس ، مشابه بتن معمولی است و فقط ترکیب لاتکس که به بتن و ملات معمولی اضافه می شود آن را متمایز می کند. لاتکس ها را بر حسب نوع بار الکتریکی روی منومرها ، می توان به سه گروه تقسیم نمود. نوع ماده فعال کننده سطحی که برای پراکنده کردن منومرها استفاده می شود ، مبنای این تقسیم بندی است. گروه ها به کاتیونی (بار مثبت) ، آنیونی (بار منفی) و غیر یونی (بدون بار) تقسیم می شوند. لاتکس های کاتیونی یا آنیونی برای استفاده با سیمان مناسب نیستند زیرا پایداری لازم را ندارند. بنابراین فقط لاتکس های غیر یونی باید استفاده شوند.

ت) معمولا لاتکس هایی که در ملات یا بتن استفاده می شوند شامل لاتکس تک پلیمر استات وینیل و یا همراه با مونومرهای اتیلن ، اکریلات اتیل و ایستروینیل لاتکس کوپلیمر اکریلات اتیل و لاتکس کوپلیمر استایرن بوتادین است.

ث) تمام لاتکس ها باید حاوی مواد ضد کف باشند زیرا لاتکس ها در مخلوط بتن تولید حباب های هوا می کنند که بر خواص بتن اثر منفی دارد.

ج) پلیمرهایی که حاوی کلریدها هستند نباید در بتن آرمه استفاده شوند زیرا در محیط قلیایی بتن ، کلریدها آزاد و سبب خوردگی میلگردها می شوند. مونومرهایی که در این گروه جای دارند کلراید وینی لیدین است.

چ) در انتخاب نوع و مقدار لاتکس ، باید تولید کننده ها با مدارک مستند ، اثر لاتکس در خواص ملات یا بتن را در شرایط محیطی مورد نظر ارائه دهند. در غیر اینصورت باید مورد بررسی آزمایشگاهی قرار بگیرد.

ح) در طرح مخلوط بتن های پلیمری ، موارد زیر لازم است رعایت شوند :

حدود 50% وزن لاتکس ها از آب تشکیل می شوند و بنابراین برای بهره بهینه از لاتکس ها ، باید از مقدار آب مخلوط ملات یا بتن کاسته شود.

مقدار بهینه لاتکس ها بین 8 تا 20 درصد جامدات خشک پلیمر و وزن سیمان است. مقدار کمتر و یا بیشتر لاتکس باعث اثرات نامطلوب بتن می شود. مقدار بهینه لاتکس در ملات یا بتن باید توسط تولید کننده با مستندات مربوط توصیه شود.

برای تعیین نسبت مخلوط ملات یا بتن اصلاح شده با لاتکس ، باید در آزمایشگاه مخلوط های آزمون ساخته و برای خواص مورد نظر بررسی شوند.

بتن اصلاح شده با پلیمر

مقالات پیشنهادی :

 
(بتن اصلاح شده با پلیمر)

مطالعه مقالات مربوطه

گروت چیست
دسته‌بندی نشده

روش مصرف و اجرای گروت

روش مصرف و اجرای گروت گروت یک ملات روان و آماده مصرف بوده که برای کاربردهای خاص از جمله پر کنندگی و نصب تجهیزات استفاده

ادامه مطلب »
اشتراک گذاری در facebook
Facebook
اشتراک گذاری در twitter
Twitter
اشتراک گذاری در linkedin
LinkedIn

بسیار باعث دلگرمی ماست اگر نظرتان را در پایین همین صفحه بنویسید. سپاسگزاریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *