انواع الیاف بتن

الیاف مورد استفاده در بتن، در اشکال و اندازه های مختلفی تولید می شوند که عبارتند از الیاف شیشه ای، الیاف پلاستیکی، الیاف پلیمری، الیاف پلی پروپیلن و الیاف فولادی (جایگزین آرماتور) و …

الیاف

در ذیل به تعریف الیاف های مورد اشاره در فوق می پردازیم:
الیاف شیشه:
این نوع الیاف بر کاهش کارایی واسلامپ بتن تازه، به شدت تاثیر گذاشته و برای رفع این مشکل باید از روان ساز های مناسب استفاده نمود.
الیاف فولادی:
این نوع الیاف جهت ایجاد بهبود در خواص بتن به کار برده می شود.

الیاف فولادی موجب افزایش مقاومت کششی بتن شده و این کار از طریق کاهش ایجاد ریز ترک ها در بارگذاری خارجی اتفاق می افتد.
الیاف پلی پروپیلن:
الیاف پلی پروپیلن از ترک خوردگی و جمع شدگی بتن در سنین اولیه جلوگیری می کند.
بتن تولیدی با این نوع الیاف ها خرد نمی شود.
این نوع الیاف آب گریز است و درصد جذب آن صفر است. 
(در نتیجه، به افزودن آب اضافی جهت افزایش روانی بتن که منجر به کاهش نسبی مقاومت گردد، نیازی نیست.)
الیاف آرامید:
از خصوصیات این نوع الیاف می توان به نقطه ذوب بالا، پایداری حرارتی، غیر قابل حل بودن در بسیاری از حلال های آلی، سبکی و وزن کم، پایداری حرارتی بالا، استحکام کششی بالا، مدول بالا و مقاومت در برابر شعله اشاره نمود.
(الیاف آرامید مانند الیاف های شیشه و کربن می توانند در ساخت کامپوزیت ها استفاده شوند.)
الیاف کربن:
از مهمترین مزایای الیاف کربن می توان به استحکام خستگی بالا، مقاومت در برابر خوردگی و ضریب انبساطی پایین اشاره نمود.