کوره چاهی آهک پزی

قدیمی ترین نوع کوره متداول در ایران، کوره های چاهی می باشند.

کار این نوع کوره ها بدین طریق است که گودالی در حدود 2 تا 3 متر حفر می نمایند و درون آن یک لایه سنگ آهک که از قبل کلوخه شده است به ضخامت 50 سانتیمتر میچینند و روی آن حدود 15 سانتیمتر ذغال سنگ می ریزند و دوباره 50 سانتیمتر سنگ آهک و 15 سانتیمتر ذغال سنگ تا به همین ترتیب کوره پر شود. آنگاه کوره را از زیر آتش می کنند. بعد از حدود 48 ساعت (بستگی به نوع ذغال سنگ و جریان هوای درون کوره) قسمت های زیر پخته شده و از کوره خارج می گردد و مجددآ از بالا با لایه های سنگ آهک و ذغال سنگ تغذیه می گردد و آهک خارج شده را پس از سرد شدن به بازار عرضه می نمایند. کار این نوع کوره ها پیوسته است یعنی می توان همیشه کوره را از بالا تغذیه نموده و آهک پخته شده را از پایین خارج نمود.

از معایب این کوره ها می توان به مواردی اشاره نمود که در زیر توضیح داده می شود:

1- به علت غیر فنی بودن این کوره ها، درجه حرارت داخل آن یکنواخت نبوده و در نتیجه، آهک بدست آمده به طور یکنواخت پخته نمی شود.

2- سوخت این کوره ها فوق العاده زیاد می باشد.

3- گاز خارج شده از این کوره ها موجب آلودگی محیط زیست می شود.

(استفاده از این کوره ها رفته رفته در ایران در حال منسوخ شدن می باشد)

کوره چاهی آهک پزی