معین و نامعین بودن سازه ها

سازه ها به دو دسته کلی معین و نامعین تقسیم می شوند که برای تحلیل هر یک، چندین روش ارائه شده است. به طور کلی می توان گفت که اولین گام در تحلیل یک سازه، تعیین این مهم است که سازه مورد نظر معین است یا نامعین، پس از این تشخیص، از روش های تحلیل برای این دسته از سازه ها استفاده می گردد و نیروهای داخلی، خارجی و تغییر شکل ها مشخص می گردد. به طور کلی به سازه هایی معین استاتیکی می گوییم که بتوان با نوشتن معادلات تعادل، نیروها و لنگرهای تمامی مجهولات آنها را به دست آورد و در هر نقطه دلخواه از سازه، بتوان نیرو های محوری، برش، لنگر خمشی و پیچشی را به دست آورد.

از طرفی، سازه هایی که در آنها تعداد مجهولات بیش از معادلات باشد، به لحاظ استاتیکی نامعین تلقی می شوند.

درجه نامعینی سازه ها:

در صورتی که بتوان با استفاده از روابط استاتیکی، تمام نیروهای داخلی اعضاء و عکس العمل های تکیه گاهی سازه را به دست آورد، سازه معین نامیده می شود و در غیر این صورت، نامعین خواهد بود.

درجه نامعینی در واقع تعداد مجهولاتی را که نمی توان با روابط استاتیکی به دست آورد، نشان می دهد.

معین و نامعینی

تحلیل سازه